Zakład Literatury Brytyjskiej - Struktura Instytutu Anglistyki Uniwersytetu Warszawskiego

O Zakładzie

W Zakładzie Literatury Angielskiej zajmujemy się badaniami nad literaturą brytyjską począwszy od literatury staroangielskiej i średniowiecznej do literatury najnowszej XXI wieku. Pracownicy Zakładu prezentują różne podejścia metodologiczne – te, w których dominuje koncentracja nad tekstem literackim, a także literaturoznawstwo kulturowe, postkolonializm, Nowy Historycyzm, elementy krytyki feministycznej i psychoanalizy, zastosowanie perspektywy antropologicznej, koncepcje Bachtina, semiotyka kultury, studia nad pamięcią i teorią traumy.

W zakresie literatury średniowiecznej prowadzone są badania nad poezją liryczną i narracyjną oraz dramatem w następujących tematach: poetyka dialogu w liryce religijnej, heteroglossia i wielokulturowość w tekstach średniowiecznych, poetyka formuliczno- ustna w romansach XIV i XV wieku, poetyka empatii i ironii w wizjach sennych Chaucera, karnawałowość w późnośredniowiecznych interludiach, przedstawienie Innego w staroangielskich poematach heroicznych, polityka i stosunki społeczne w romansie arturiańskim, czytelnik implikowany w Morte d’Arthure Malory’ego, wątki apokryficzne w dramacie średniowiecznym. Prowadzi się również badania nad rozmaitymi aspektami mediewalizmu w literaturze brytyjskiej XX wieku- na przykład w utworach J. R.R. Tolkiena i innych utworach z gatunku fantasy, a także w poezji ( Edwin Muir).

Badania nad Renesansem angielskim skupiają się na następujących zagadnieniach: dramat angielski doby Renesansu analizowany z perspektywy antropologicznej ( istota tragicznej wizji człowieczeństwa ); historia recepcji i przekładów sztuk Williama Szekspira w Polsce i Europie, poezja metafizyczna jako wyraz zmieniającej się wrażliwości ( ze szczególnym uwzględnieniem poetów „ drugiego pokolenia”- rozbudowanych alegorii Andrew Marvella i kontynentalnego konceptyzmu Richarda Crashawa ); wpływ myśli reformacyjnej na literaturę i kulturę tego okresu ( badania renesansowej „polityki” wydawniczej, czytelnictwa oraz cenzury uwzględniają perspektywę Nowego Historycyzmu ). Publikowane są także opracowania dotyczące renesansowej retoryki oraz renesansowej prozy ( John Lyly ). Pracownicy Zakładu współpracują regularnie z redakcją czasopisma Odrodzenie i Reformacja w Polsce. Prowadzone są również badania nad różnymi aspektami twórczości Miltona, zarówno związanymi z jego poetyką, z zagadnieniami teologicznymi, czy też związane z gatunkiem eposu czy elegii pastoralnej.

Badania nad wiekiem XVIII dotyczą prezentacji pejzażu w literaturze tego okresu ( Pope, Thomson, Cowper , Ann Radcliffe i inni ), a także literatury kobiecej tej epoki ( dzienniki kobiet –Lady Mary Wortley Montagu, Fanny Burney ), a także satyry pisane przez kobiety i o kobietach. Badania nad angielskim romantyzmem dotyczą relacji między literaturą a sztukami wizualnymi (Blake), wizerunku kobiety w literaturze i sztukach plastycznych, poetyki powieści Jane Austen i recepcji jej powieści w Polsce, elegią pastoralną. W Zakładzie prowadzi się też badania nad poezją epoki wiktoriańskiej, zwłaszcza nad monologami dramatycznymi, elegią pastoralną, poezją kobiecą tej epoki, poezją Hopkinsa , relacjami między poezją a sztukami plastycznymi (Pre- Rafaelici ), funkcją mitów w poezji wiktoriańskiej. Wiele badań związanych jest z powieścią wiktoriańską - strategiami narracyjnymi w powieściach Dickensa, poetyką powieści sióstr Brontë, konwencjami melodramatycznymi w powieści wiktoriańskiej i jej teatralnych adaptacjach (Dickens, Wilkie Collins ), z wątkami sensacyjnymi w powieściach George Eliot.

Badania nad literaturą XX i XXI wieku dotyczą zagadnień związanych z narratologią literatury tego okresu, z adaptacjami filmowymi literatury współczesnej, komparatystyką literacką tego okresu, wątkami fantastycznymi i science fiction w literaturze współczesnej ( utopie i dystopie XX wieku, „Nowa Fala” w Wielkiej Brytanii, science fiction a literatura grozy), literaturą wojenną XX wieku (poezja, powieść, proza niefabularna), powieścią modernistyczną i postmodernistyczną, zwłaszcza problemem metafikcji i historiograficznej metafikcji oraz motywami kultury popularnej we współczesnej prozie, opowiadaniami z okresu po 1970 roku, twórczością Edwarda Thomasa, współczesną poezją angielską i irlandzką ( Seamus Heaney, Michael Longley, Derek Mahon, a także szkocką ( Edwin Muir, Edwin Morgan, Douglas Dunn) i walijską ( Dylan Thomas, R.S. Thomas).